تنگی دریچه آئورت یکی از مهم‌ترین بیماری‌های دریچه‌ای قلب در سطح دنیا و بویژه کشورهای توسعه‌یافته است و در اغلب کشورها بیش از 3 درصد افراد بالای 65 سال به بیماری تنگی دریچه آئورت مبتلا هستند و در صورتی که تعویض دریچه آئورت در این بیماران انجام نشود، بیمار بیش از 2 تا 3 سال قادر به ادامه حیات نخواهد بود. این عضو انجمن قلب و عروق ایران در حاشیه هفدهمین کنگره قلب و عروق خاطرنشان کرد که این بیماری در مقایسه با دیگر بیماری‌های دریچه‌ای قلبی با خطر مرگ و میر تعداد بیشتری از بیماران همراه است. سیر طبیعی این بیماری با یک دوره نهفته طولانی همراه است و پس از آن علائم بیماری به تدریج ظاهر می‌شود. با کاهش سطح دریچه آئورت به کمتر از نصف اندازه این دریچه در حالت طبیعی، اختلاف فشار قابل توجهی بین بطن چپ و آئورت ایجاد می‌شود که نقش بسیار مهمی را در حفظ فشار سیستمیک در وضعیت عادی و طبیعی ایفا می‌کند، اما با تشدید این وضعیت و افزایش میزان گرفتگی و انسداد دریچه آئورت، تغییرات ایجاد شده در عملکرد بطن چپ، برای غلبه بر انسداد جریان خروجی کافی نخواهد بود و در نتیجه این وضعیت منجر به نارسایی قلب خواهد شد. نارسایی قلب و پیامدهای ناشی از آن نظیر آنژین و سنکوپ ازجمله علائمی است که تنگی شدید آئورت را مورد تایید قرار می‌دهد. در چنین شرایطی تصمیم‌گیری برای آغاز اقدامات درمانی برای فرد بیمار ضروری خواهد بود.برای کسب اطلاعات در مورد تنگی دریچه میترال قلب بر روی لینک کلیک کنید.

100846183141
نارسایی دریچه آئورت یعنی عدم کفایت دریچه آئورت در عملکرد یکطرفه که به خون اجازه می دهد که به سمت عقب به داخل بطن چپ پس بزند که این امر از یکطرف سبب کاهش جریان خون به سمت احشا، بافت ها و اندام های محیطی می شود و از طرف دیگر باعث افزایش حجم داخل بطن چپ شده که موجب افزایش بار قلب و در نتیجه بزرگی و افزایش ضخامت قلب چپ (هیپرتروفی بطن چپ) می شود. در طى مراحل اولیه بیماری، قلب از طریق هیپروتروفى برونگرا (eccentric)، افزایش حجم دیاستولى بطن چپ را جبران مى‌کند. این بیماران داراى قلب بزرگ، کسر جهشى خوب، حجم‌هاى دیاستولى بالا و فشارهاى دیاستولى طبیعى هستند. با ادامهٔ اتساع بطنی، عملکرد سیستولى بطن چپ به‌تدریج مختل مى‌گردد. بروز نارسائى میترال باعث اتساع دهلیز چپ و افزایش فشارهاى دهلیز چپ و ریوى مى‌شود. از آنجا که جریان خون شریان کرونر نسبت مستقیمى با فشار خون دیاستولى دارد، جریان خون کرونرى کاهش مى‌یابد که مى‌تواند به ایسکمى میوکارد بیانجامد. نشانه‌هاى ایسکمى میوکارد در اواخر سیر بیمارى رخ مى‌دهند و معمولاً با فعالیت یا برادیکاردى (آنژین شبانه) ایجاد مى‌شوند. نارسائى آئورت به اتساع قابل ملاحظهٔ بطن، چپ و نارسائى ثانویهٔ میترال منتهى مى‌گردد.
تنگی دریچه آئورت یکی از بیماری های خطرناک است که باید به آن توجه شود. گاهی اوقات با بالا رفتن سندریچه آئورت تنگ می شود. از عواملی که باعث تنگی دریچه آئورت می شود رسوب کلسیم و آهک است که در سنین بالای ۷۰ سال اتفاق می افتد که به آن تنگی دریچه آئورت در سنین بزرگسالی خواهد بود.
در تنگی دریچه آئورت، خون نمی تواند از قلب خارج شود و در نتیجه خون کافی به مغز نمی رسد و ممکن است برای فردی که دچار تنگی دریچه آئورت می شود سرگیجه و حمله های قلبی و زمین خوردن و بزرگ شدن قلب خواهد شد و باید سریعا دریچه تعویض شود چون ممکن است باعث ایجاد مرگ ناگهانی شود و اصولا تنگی دریچه آئورت جز بیماری هایی است که باید به آن توجه شود.
اگر تنگی دریچه آئورت در همان سنین اوایل عمر باشد و تشخیص داده شود باید با عمل جراحی مشکل را حل کرد ولی اگر تنگی آئورت در افراد سالمند باشد در صورت عدم احتمال عمل جراحی به دلیل پیری و کهولت باید با دادن قرص کنترل شود.
نکته مهم در این افراد مبتلا به تنگی دریچه آئورت این است که موقع کشیدن دندان یا هر نوع عمل جراحی قبل از آن باید آنتی بیوتیک مصرف کرد تا میکروب روی دریچه آئورت نشیند.
بیماری ‌های دریچه ‌ای قلب، بیماری ‌هایی هستند که با درگیر کردن بافت دریچه‌ ها بر عملکرد آن ها تاثیر می‌ گذارند. دریچه‌ ها در راستای عملکرد تلمبه‌ ای قلب نقش اساسی ایفا کرده و از برگشت خون جلوگیری به عمل می‌ آورند. هر گونه اختلال عملکردی این دریچه‌ ها می ‌تواند موجب افزایش بار بر عملکرد قلب شود اگر این اختلالات عملکردی کم یا حتی متوسط باشند قلب آن ‌را تحمل می ‌کند ولی اگر به ‌تدریج شدیدتر شود طی سال‌ ها به قلب فشار آورده و در یک کلمه موجب خراب شدن آن می‌ شود.
اختلالات عملکردی دریچه ‌های قلب ابتدا هیچ‌ گونه علامتی در بیمار ایجاد نمی‌ کند ولی با پیشرفت بیماری، بیمار تحملش به فعالیت‌ های فیزیکی مانند ورزش یا بالا رفتن از پله کم می‌ شود و در آخر طیف، تنگی نفس حتی در حالت استراحت و احساس خفگی در خواب است.
تنگی دریچه آئورت مهم‌ترین بیماری دریچه ای قلب در کشورهای توسعه‌یافته است که ۳ از افراد بالای ۶۵ سال را مبتلا می‌سازد. با وجودی که میزان بقا در بیماران بی‌علامت مبتلا به تنگی دریچه آئورت در مقایسه با بیماران جور شده از نظر سن و جنس در گروه شاهد همسان است، میانگین میزان بقای کلی در بیمارن علامت‌دار که عمل تعویض دریچه آئورت انجام نداده‌اند، ۳-۲ سال است.
در تنگی شدید آئورت انجام اکوکاردیوگرافی داپلر پیاپی به صورت سالیانه، برای بیماری متوسط به فاصله هر ۲-۱ سال و برای بیماری خفیف هر ۵-۳ سال توصیه می‌شود. تمام بیماران دچار تنگی آئورت علامت‌دار، افراد مبتلا بهتنگی شدید آئورت بدون علایم واضح و افراد دچار اختلال عملکرد بطن چپ باید به متخصص قلب ارجاع گردند. بسیاری از بیماران دچار تنگی بی علامت آئورت، مبتلا به بیماری‌های قلبی‌ـ‌عروقی همزمان نظیر پرفشاری خون، فیبریلاسیون دهلیزی و بیماری شریان کرونر نیز هستند که این موارد را هم باید با دقت ارزیابی و درمان کرد.

علایم کلاسیک تنگی آئورت شامل تنگی نفس و دیگر علایم نارسایی قلب، آنژین و سنکوپ است.

تنگی دریچه آئورت اغلب در اثر تنگی مادرزادی و یا احتمالا به علت آهکی شدن (کلسیفیکاسیون)دریچه به دنبال تب رماتیسمی ایجاد میشود. علائم شناخته شده تنگی دریچه آئورت به دلیل عدم توانایی قلب برای تأمین خون کافی بدن بروز میکنند. درمان معمولا تعویض دریچه از طریق جراحی است. پس زدن خون از دریچه آئورت نیز ممکن است مادرزادی باشد و یا به دلیل آسیب دراثر تب رماتیسمی ایجاد شود. علائم معمولا تنها در اثر پیشرفت بیماری ظاهر میشود. این علائم تنگی نفس و گاهی تپش قلب و درد قفسه سینه است. هنگامی که علائم ناتوان کننده شوند درمان آن تعویض دریچه از طریق جراحی است.

روشي جديد در درمان تنگي دريچه آئورت

يكي از متداول‌ترين روش‌هاي درمان تنگي دريچه آئورت، تعويض اين دريچه از طريق انجام عمل جراحي است. وقتي دريچه قلب از طريق انجام عمل جراحي تعويض مي‌شود لازم است قلب را از حركت متوقف سازيم. در چنين شرايطي دستگاه پمپ قلب و ريه در مدت زمان انجام عمل جراحي، وظيفه خون‌رساني به اعضاي بدن را برعهده خواهد داشت. اعمال جراحي قلب كه روي دريچه‌ها انجام مي‌شود از نوع اعمال جراحي قلب باز هستند. اگر چه امروزه با پيشرفت علم و بهبود روش‌هاي جراحي، خطر احتمالي استفاده از دستگاه‌هاي پمپ قلب و ريه به ميزان قابل توجهي كاهش يافته است، اما استفاده از اين روش براي تعويض دريچه‌هاي قلبي ازجمله روش‌هايي است كه مي‌تواند با خطرات احتمالي بيشتري براي افراد مسن يا افراد مبتلا به بيماري‌هايي نظير بيماري ديابت همراه باشد. براساس جديدترين شيوه براي درمان بيماران مبتلا به تنگي دريچه آئورت، دريچه آئورت بدون عمل جراحي و از طريق راهكاري شبيه به آنژيوگرافي تعويض مي‌شود كه در مقايسه با روش جراحي عوارض كمتري را براي بيماران و بخصوص افرادي كه سن بالايي دارند، به همراه خواهد داشت.
در افرادي كه انجام عمل جراحي براي تعويض دريچه با ريسك بالايي همراه است يا براي تعويض دريچه آئورت در بيماراني كه به نارسايي شديد قلبي مبتلا هستند از اين روش استفاده مي‌شود. اين روش از چند سال پيش در سطح دنيا مورد توجه قرار گرفته است كه خوشبختانه با موفقيت‌هاي بسياري در درمان اين گروه از بيماران همراه بوده است. دريچه‌هاي مصنوعي مختلفي توليد و ساخته شده‌اند كه از طريق غيرجراحي در محل دريچه آئورت قرار مي‌گيرند. در اين شيوه‌درماني، دريچه قبلي با بالون باز شده و در جاي خود باقي مي‌ماند و دريچه جديد روي آن قرار خواهد گرفت. در حال حاضر 10 نفر از بيماران قلبي مبتلا به تنگي دريچه آئورت با استفاده از اين روش جديد تحت درمان قرار گرفته‌اند كه دريچه مصنوعي از طريق شريان پوستي وارد قلب فرد بيمار شده است. اين روش در حال حاضر تنها براي بيماراني كه نمي‌توانند تحت عمل جراحي قرار گيرند، انجام مي‌شود، اما مي‌توان پيش‌بيني كرد كه در آينده اين روش ‌درماني فراگير شود.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

فهرست
Call Now Buttonتماس